บำนาญภาคเอกชนไม่ใช่ทางเลือกแต่คือทางรอด

เมื่อพูดถึง “บำนาญ” คนส่วนใหญ่มักนึกถึงข้าราชการหรือพนักงานรัฐวิสาหกิจ แต่ในความเป็นจริงแล้ว คนทำงานเอกชน เจ้าของธุรกิจ หรือฟรีแลนซ์ ก็สามารถมี “รายได้หลังเกษียณ” ได้เช่นกัน

นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า “บำนาญภาคเอกชน” ระบบรายได้หลังเกษียณที่เราสร้างขึ้นด้วยตัวเอง เพื่อไม่ต้องพึ่งพารัฐ หรือรอให้ลูกหลานดูแลในอนาคตแต่เกิดจาก “การวางแผนตั้งแต่ตอนยังมีรายได้

บำนาญภาคเอกชนคืออะไร

คือ “รายได้ประจำหลังเกษียณ” ที่เกิดจากการออม หรือการลงทุนในผลิตภัณฑ์ทางการเงินที่ออกแบบให้ สร้างกระแสเงินสดระยะยาว หลังจากเราหยุดทำงาน

โดยทั่วไป บำนาญภาคเอกชนในไทยมีหลายรูปแบบ เช่น

• ประกันบำนาญภาคเอกชน

การวางแผนผ่านระบบประกันชีวิต โดยจะมีการจ่ายเบี้ยตามสัญญาที่กำหนดไว้ และบริษัทประกันก็จะมีการการันตีจ่ายเงินคืนทุกปี ปีละ 1 ครั้ง จนกว่าจะครบสัญญา ซึ่งการจ่ายเบี้ยสามารถทำได้ตั้งแต่การจ่ายเป็นก้อนแค่ครั้งเดียว และบริษัทประกันจะมีการทยอยจ่ายคืนทุกๆปีตามที่กำหนด หรือเลือกทะยอยจ่าย 5 ปี, 10 ปีหรือจะจ่ายไปกว่าจะถึงอายุที่เริ่มรับบำนาญ

ส่วนของการรับบำนาญสามารถเลือกรับได้ตั้งแต่อายุ 51 ปี, 56 ปี, 61 ปี และรับยาวไปจนถึงอายุ 80 หรือ 90 ปีขึ้นอยู่กับสัญญาที่ทำกับบริษัทประกัน

ระหว่างที่เรารับบำนาญยังมีความคุ้มครองกรณีเสียชีวิตทุกกรณี เป็นการสร้างมรดกให้กับคนข้างหลังไปในตัวด้วย และหากเรารับบำนาญไประยะหนึ่งแล้วอยากเปลี่ยนแปลงสัญญาให้บำนาญกลายเป็นเงินก้อน ก็ย่อมสามารถทำได้เช่นกัน

• ประกันบำนาญ (Annuity Insurance)

เป็นการวางแผนที่คล้ายกับประกันบำนาญภาคเอกชน อีกทั้งเบี้ยประกันยังสามารถไปหักลดหย่อนภาษีได้อีกสูงสุด 300,000 บาทแต่ต้องไม่เกิน 15% ของรายได้สุทธิ ประกันบำนาญแบบลดหย่อนนี้สามารถเลือกระยะเวลาการจ่ายเบี้ยได้เช่นกัน แต่จะแตกต่างกันเมื่อมีการรับบำนาญ สัญญาจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงรับเป็นเงินก้อนได้ และการคุ้มครองชีวิตจะมีระยะเวลาในช่วงหนึ่งหลังเริ่มรับบำนาญไปเท่านั้น แต่ถ้าเปรียบเทียบเงินบำนาญจากประกันบำนาญแบบนี้จะค่อนข้างสูงกว่าบำนาญภาคเอกชน

ซึ่งประกันบำนาญทั้งสองแบบจะมีจุดแข็งและเงื่อนไขที่แตกต่างกัน เราควรศึกษารายละเอียดหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ เพื่อให้ได้การวางแผนที่เหมาะสมกับตัวเองมากที่สุด

• การลงทุนผ่านเครื่องมือการเงินต่างๆเช่น กองทุน หุ้น คริปโต บิทคอยน์ หรืออื่นๆ

การวางแผนผ่านการลงทุนต่างๆก็เป็นอีกหนึ่งช่องทางี่เราสามารถสร้างบำนาญเองได้โดยการวางแผนคาดการณ์เงินต้นสำหรับการลงทุนหรือเงินที่เราจะสะสมลงทุนในแต่ละเดือนระยะเวลาที่เราลงทุนและอัตราผลตอบแทนจากการลงทุนในสินทรัพย์นั้นๆซึ่งปัจจัยเหล่านี้จะนำมาซึ่งการคำนวณคาดการณ์ผลตอบแทนในแต่ละปีเพื่อที่จะนำมาเป็นเงินบำนาญให้กับตัวเองในวัยเกษียณ

อย่างไรก็แล้วแต่การลงทุนย่อมมีความเสี่ยง และเราไม่สามารถการันตีผลตอบแทนได้100% ควรศึกษาการลงทุนในแต่ละรูปแบบอย่างละเอียดหรือปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนตัดสินใจลงทุน

• กองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ (RMF)

การลงทุนในกองทุนที่กำหนดไว้ และเป็นการลดทุนระยะยาว เพราะการขายหน่วยลงทุนจะขายได้เมื่ออายุครบ 55 ปีบริบูรณ์ ซึ่งตรงนี้ก็เหมือนการบังคับให้เรามีวินัยในการออมระยะยาว ไม่ขายหน่วยลงทุนก่อนจะถึงวัยเกษียณ และการลงทุนในกองทุน RMF ยังสามารถนำไปลดหย่อนภาษีได้สูงสุด 500,000 บาท ไม่เกิน 30%ของเงินได้สุทธิ อีกทั้งต้องลงทุนเป็นประจำต่อเนื่องทุกปี แต่ไม่กำหนดขั้นต่ำของการลงทุน

ก็เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่น่าสนใจสำหรับผู้ที่มีรายได้สูง และยังไม่มีสวัสดิการหรือยังไม่มีการวางแผนเกษียณให้กับตัวเอง

• กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (PVD)

กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (Provident Fund: PVD) คือ “เงินออมระยะยาวเพื่อใช้หลังเกษียณ ที่ ลูกจ้างและนายจ้างร่วมกันสะสมไว้ โดยหักจากเงินเดือนทุกเดือนในสัดส่วนที่กำหนด (เช่น 3–15%) และนายจ้างจะสมทบให้อีกส่วนหนึ่ง

เงินในกองทุนนี้จะถูกนำไปลงทุนอย่างปลอดภัย เช่น พันธบัตร หุ้น หรือตราสารหนี้ เพื่อให้เติบโตในระยะยาว เมื่อออกจากงานหรือเกษียณอายุ จะได้รับ “เงินก้อนรวม” ทั้งส่วนของเรา + ส่วนนายจ้าง (ถ้าทำงานครบตามเงื่อนไข

5 เหตุผล ทำไมทำไมควรทำบำนาญด้วยตัวเอง

บำนาญไม่ใช่แค่ “การออม” แต่คือ “การวางระบบรายได้หลังเกษียณ” ต่างจากการออมเงินทั่วไป บำนาญคือแผนที่กำหนดจังหวะเงินเข้าอย่างต่อเนื่อง ทำให้เราสามารถใช้ชีวิตได้โดยไม่ต้องกลัว “เงินหมดก่อนตาย”

การวางแผนเกษียณตั้งแต่ตอนยังมีรายได้ไม่ใช่แค่ทางเลือก แต่คือ “ทางรอดทางการเงิน” ของคนทำงานยุคนี้ เพราะเราไม่รู้ว่าอนาคตจะเปลี่ยนไปอย่างไร แต่เราสามารถ “สร้างรายได้ให้ตัวเองต่อไปแม้วันไม่มีเงินเดือน” เริ่มวันนี้ แม้เพียงเล็กน้อย ดีกว่ารอวันพรุ่งนี้ที่อาจไม่มีรายได้เลย